یکم: شاید زمان برگزاری نشست ها و کنسرت ها و جشن ها و مراسم یادبود و...تنها زمانی باشد که می توان اهالی هنر استان را ـ با هر گرایشی و سلیقه ای که باشند ـ یک جا دید و شنید و از احوال آنان پرسید. و صد البته فقط پرسید.

زمان و مکان چنین رخدادهایی نیز به گونه ای ست که یا باید دری به تخته بخورد ونهادی و اداره ای و سازمانی ـ حالا از سر نیاز یا مرحمت ـ مراسمی بگذارد و یا همت فردی و جوششی شخصی نمایشگاه عکسی یا شب شعری یا کنسرتی و... به پا کند تا فضایی برای تنفس اهالی هنر باز شود و در حاشیه آن این جماعت پریشان از جوان گرفته تا پیشکسوت و از سنت گرا گرفته تا متجدد را دید و البته باز هم فقط دید چرا که زمینه برای سایر تعامل ها فراهم نیست و شرط انصاف نیز همین را حکم می کند چرا که احتمال دارد اصل ماجرا کم رنگ و فراموش شود.

زادگاه سبک جَز را شمـال غـربـی قـاره آفـریقـا، جـایی کـه به صحرای برده مشهور بوده است، میدانند. جَز و بلوز توسط سیاهان مهاجر به سایر نقاط از جمله جنوب ایران و هرمزگان آمد. اما ساختار کلی بلوز شامل سوال، جوابی میشود که برده ها هنگام کار در مزارع و... میکردند. و همان سوالجوابی که ماهیگیران جنوب بر روی لنجها انجـام میدادند و میدهند بـدیـنگـونـه که یـک نـفـر بیـتهای مختـلفـی را میخواند و دیگران به آن ابیات آهنگین پاسخ میدهند.

نشریه کیدی در نظر دارد از این شماره عملکرد نهاد های مرتبط با موسیقی را مورد نقد و بررسی قرار دهد . شاید تاثیر گذارترین آنها بر جریان موسیقی انجمن موسیقی استان باشد که خود این روزها بیش از هر نهاد دیگری مورد انتقاد اهالی این عرصه قرار گرفته است . و بسیاری دست روی دست گذاشتن این انجمن را باعث زوال و فراموشی موسیقی محلی و اصیل هرمزگان و نابسامانی موسیقی امروز هرمزگان می دانند. برای اینکه یک جانبه قضاوت نکرده باشیم برای قدم نخست به سراغ رییس انجمن موسیقی استان" احمد توحدی" رفتیم و بسیاری از انتقادات مطرح شده را در قالب سوال از او پرسیدیم. شاید نکات بسیاری درلابه لای سخنان توحدی نهفته باشد.

شروند (شروه) مقوله‌ای است که جای بسی بحث دارد. شروند جانداروی درد جانها و آهنگ پرسوز و گدازی است که غم‌ها و بار اندوه مردم این سامان را می‌زداید.  شروند واژه همیشه آشنا، مسکن درد تمام جنوبی‌های سیه‌چرده‌‌ی این سرزمین بوده و خواهد بود.

از جمله هنرهای زیبایی که در آغاز خلقت درنهاد طبیعت سریان و جریان داشته و دارد موسیقی است. انسان جنینی با ضربان قلب مادر ریتم را حس کرده و با آن رشد نمود. و دیگر صداهای درونی و بیرونی و صدای مادر با آن ریتم در آمیخته موسیقی او را کامل می‌کرد...

هفده سال پیش با سرازیرشدن کیبورد‌های خانگی (Home Keyboard) و اسباب‌بازی کاسیو (Casio) و یاماها (Yamaha) به بازار ایران وضعیت موسیقی پس از گذراندن چندسال وقفه، تکان شدیدی خورد. تا قبل از این اتفاق عملا آموزشگاه و مدرسی به‌جز دانشگاه‌ها و هنرستان‌های موسیقی وجود نداشت و موسیقی جایگاه خانوادگی خود را کاملا از دست داده و به رشته‌ای تحصیلی برای علاقه‌مندان تبدیل شده بود. ...

یـارِ کدیم ستونی است که از این پس توسط سهراب حسنیپور که خود یکی از کدیمیهای موسیقی هرمزگان است نگاشته می شود و در آن یادی از دیگر یاران کدیم موسیقی هرمزگان خواهد شد. شماره اول را اختصاص داده ایم به استاد روضه خوان که این روزها مصادف بود با هشتمین سال درگذشتش. روحش شاد و یادش گرامی.

افتخاری بندری می خواند

طنین مـوسیقی هـرمزگان در تـالار وحدت

خبرهای انجمن موسیقی بر روی وب

محسن شریفیان ، از دهلی تا بندرخمیر

در حالی که موسیقی محلی این روزها مورد بی‌مهری و فراموشی قرار گرفته و هیچ امیدی هم به بهبودی این وضع نیست، گاه جرقه‌هایی دلخوش‌کننده دیده می‌شود. یکی از این جرقه‌ها را کودکی است به نام حسین ایجاد کرده است او حدود ۴ سال سن دارد. موسیقی را به صورت ارثی یاد گرفته است.